Stolica koja se topi

Stolica koja se topi

''Stolica koja se topi'' razvijena je kao ideja za prolaznost unutar kiparskog objekta.

Bečki dizajner Philipp Aduatz koncipirao ju je na dva načina, jedan kao komad namještaja koji se rastapa, drugi kao ukrućivanje nečeg rastopljenog. Obično vidimo materijale u određenom agregatnom stanju, čvrsto, tekuće ili plinovito, ali nikada u isto vijeme. Ova stolica je ulovljena u trenutku tih promjena i realizirana je kao upotrebljivi objekat.

Da bi stvorio tako realističnu iluziju Aduatz je koristio moderni 3D softver s kojim je dizajnirao površinu stolice do zadnjeg detalja.

U konačnici, stolica je premazana posebnim premazom za ogledala koji je dugotrajan i otporan na ogrebotine.


Slični članci: